«Όλες οι συζητήσεις ζούνε από τη διαφωνία, από την προσπάθεια να πείσεις τον άλλον ή να μάθεις από αυτόν, κι αυτό σημαίνει κατά βάση συναίνεση. Συναίνεση είναι ο στόχος... η διαφωνία είναι το μέσον...». (Γιούργκεν Χάμπερμας, Γερμανός φιλόσοφος).
Γράφει ο Κώστας Παππής
Η στήλη αυτή είναι, όπως λέει κι ο τίτλος της, μια πρόσκληση και ταυτόχρονα μια πρόκληση για διάλογο. Δυστυχώς, ελλείψει αντιλόγου, μονίμως μονολογώ και δεν μου αρέσει. Αλλά αυτή τη φορά ο Βλάσης Οικονόμου κάνει την έκπληξη. Και τι έκπληξη!
Λοιπόν, στο προηγούμενο φύλλο της εφημερίδας, σε αυτή τη στήλη, δημοσιεύθηκε ένα κείμενό μου με τίτλο «Μετά την αποχή τι;» (http://costaspappis.blogspot.com/). Με αφορμή το κείμενο αυτό ο Βλάσης Οικονόμου έγραψε το κείμενο που ακολουθεί. Ένα εξαιρετικό κείμενο, που προσκαλώ όλους τους αναγνώστες της εφημερίδας, ιδίως τους νεότερους, να το διαβάσουν. Μόνο προσοχή: δεν είναι ένα εύκολο κείμενο. Αντίθετα, θέλει αναγνώστες σε πνευματική εγρήγορση. Αν κάποιος δεν είναι σε τέτοια διάθεση, τι να πω; Υπάρχει και η τηλεόραση.
Και κάτι ακόμα: μακάρι να συνεχιστεί αυτός ο διάλογος, που τροφοδοτεί τόσο γόνιμα ο Βλάσης με το κείμενό του.
***
Η νεολαία της Αδιαφορίας, η κληρονομιά και το αναπόφευκτο
Του Βλάση Οικονόμου
«Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας… είναι η αδρανής ύλη μέσα στην οποία πνίγονται οι πιο θαυμάσιοι ενθουσιασμοί…. ακατέργαστη ύλη που εξεγείρεται ενάντια στην νόηση και την πνίγει…» (Α. Γκράμσι).
