Ποτέ η γνωστή ρήση δεν ήταν πιο επίκαιρη αφού όλη η πολιτική μας ζωή το επιβεβαιώνει καθημερινά σε όλα τα επίπεδα. Αυτό που ονομάζουμε «ευνομούμενη πολιτεία» έχει πάψει να προσδιορίζει πια την δική μας πολιτεία.
Πόσο μελάνι είχαμε χύσει πέρυσι (Μάης 2009) για το εργοστάσιο επεξεργασίας δερμάτων του Βαλκάνου στο Διμηνιό με αφορμή καταγγελίες κατοίκων για ρύπανση και κινδύνους υγείας; Πολύ!
Πόσα έγγραφα «πήγαν κι ήρθαν» μεταξύ Δημοτικών Υπηρεσιών και Τμήματος Περιβάλλοντος -Υπηρεσιών Υγείας Νομαρχίας- Αστυνομίας- καταγγελλόντων πολιτών; Πολλά!
Πόσοι έλεγχοι έγιναν από τις αρμόδιες Υπηρεσίες ελέγχου όπου απέδειξαν την επικινδυνότητα των αποβλήτων του εργοστασίου και την ανάγκη να διακοπεί η λειτουργία του; Πολλοί!
Και τελικά, με τα πολλά πηγαινέλα χαρτιών , ελέγχων, αρμοδίων και αγανακτισμένων πολιτών, αποφάσισε η Νομαρχία την περιβόητη διακοπή λειτουργίας και το σφράγισμα του εργοστασίου. Και όλοι ανασάναμε, ότι επιτέλους κινήθηκε η μηχανή και τελειώσαμε.
