Με απόφαση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Βοιωτίας η κόκκινη λάσπη θα εξακολουθεί να πέφτει στον Κορινθιακό ως το τέλος του 2011. Η εγκατάσταση των δύο φιλτροπρεσσών σε καμιά περίπτωση δεν λύνει το πρόβλημα , αφού από την μία το μεταθέτει στη στεριά με απρόβλεπτες συνέπειες και από τη άλλη ένας τεράστιος όγκος 800.000 τόνων ανά έτος είναι αδύνατο να διαχειριστεί με μηχανικό τρόπο. Εδώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχει εξαγγελθεί αύξηση της παραγωγής αλουμίνας. Κάτι που σημαίνει ότι θα αυξηθεί και η απορριπτόμενη ποσότητα ερυθράς ιλύος σε θάλασσα και σε στεριά. Η ξηρά απόθεση σε καμία περίπτωση δεν είναι περιβαλλοντική διαχείριση. Απλά αποτελεί εξίσου σημαντικό κίνδυνο γιατί εκτός του ότι ξαναπέφτει στη θάλασσα από κάθε είδους απορροές βρόχινων υδάτων η πιθανών πλημμυρών (γιατί εκεί που αποτίθεται υπάρχει ρέμα), μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα γιατί εκεί υπάρχουν τα πηγάδια ύδρευσης της περιοχής μας και τέλος σε περιόδους ξηρασίας αιωρούμενη στην ατμόσφαιρα ξανά στη θάλασσα πέφτει και επιβαρύνει την ποιότητα της ατμόσφαιρας.
Η κόκκινη λάσπη είναι προϊόν της χημικής διάσπασης του Βωξίτη. Περιέχει πολύ υψηλό ποσοστό σιδηρομεταλλεύματος. Είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι δεν μπορεί να αποτελέσει α’ ύλη για οποιοδήποτε άλλο προϊόν (π.χ. δεν μπορεί να γίνει τούβλα ή κεραμίδια γιατί κατά την διαδικασία του ¨ψησίματος¨, η διαστολή του σιδήρου θα σπάσει το προς κατασκευή προϊόν).
Η μόνη χρησιμότητα της μπορεί να έγκειται στην περεταίρω επεξεργασία της, για την αφαίρεση και των υπόλοιπων χρήσιμων στοιχείων/μετάλλων κλπ που έχουν απομείνει.
Ζητάμε να αποσυρθεί τελείως ο υποθαλάσσιος αγωγός έγχυσης , να φραγεί. Σταγόνα λάσπης να μην πέφτει στη θάλασσα. Η ύπαρξή του αγωγού προϊδεάζει για συνεχείς παρατάσεις αδειοδοτήσεων της απόρριψης της λάσπης στον Κορινθιακό
