Ένας άνεμος ελπίδας ξεκινάει από τις πλατείες όλης της Ελλάδας. Ένας άνεμος αγώνα, συλλογικότητας και αλληλεγγύης, κόντρα στην ηττοπάθεια, το μαρασμό, το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» που πάει να κατακλύσει και να γονατίσει την ελληνική κοινωνία.
Και δεν μπορούσε ένα τέτοιο ρεύμα παρά να γεννηθεί από ένα αποφασιστικό «φτάνει πιά!» προς τον υποτιθέμενο μονόδρομο του Μνημονίου, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα στην καταστροφή και το λαό σε βαθειά δυστυχία. Ένα αποφασιστικό «φύγετε!» προς τις δυνάμεις που μιλούν εξ ονόματος του λαού, την ίδια ώρα που προωθούν κυνικά τις πιο αντιλαϊκές «λύσεις». Όμως ο λαός είναι σήμερα παρών, ένα πολύχρωμο ποτάμι κατακλύζει τις πλατείες, αγωνίζεται για να ξανακερδίσει τη ζωή και την ελπίδα για το μέλλον.
Το «κίνημα των πλατειών» τρομάζει τους κρατούντες. Αφού απέτυχαν αρχικά να το πνίξουν στην αφάνεια, εξαφανίζοντάς το από τα ελεγχόμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, σήμερα, λύκοι ενδεδυμένοι με προβιά προβάτου έχουν βάλει μπροστά μια εξαιρετικά επικίνδυνη επιχείρηση συκοφάντησης. Είναι τάχα το κίνημα των πλατειών αντιδημοκρατικό! Αλλά αυτό δεν αποτελεί μια απόδειξη για το πώς εννοούν τη Δημοκρατία; Άραγε η Δημοκρατία λειτουργεί καλά όταν ο λαός είναι στο περιθώριο και υπακούει αγόγγυστα όλες τις προσταγές;