Συνεχίζονται οι ομιλίες της Ψυχολόγου-Οικογενειακής Συμβούλου κας Μπεχράκη Κατερίνας στο Βέλο

Η Ψυχολόγος-Οικογενειακή Σύμβουλος κα. Κατερίνα Μπεχράκη θα πραγματοποιήσει τη 2η ομιλία της στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δημοτικού Σχολείου Βέλου στις 2 Δεκεμβρίου 2011, ημέρα Παρασκευή και ώρα 18.00.

Τα θέματα που θα συζητηθούν είναι:

• Η οικονομική κρίση και οι συνέπειες της στην ψυχολογία μας
• Πώς θα βοηθήσουμε τα παιδιά μας, τους αυριανούς νέους, να αντιμετωπίσουν το άγχος και την ανασφάλεια
• Η χάραξη νέων στόχων και η ευκαιρία για προσωπική αναθεώρηση των αξιών μας.

Η Ψυχολόγος-Οικογενειακή Σύμβουλος κα. Κατερίνα Μπεχράκη ενισχύοντας την Ομάδα Εθελοντισμού ΄΄ΑΡΩΓΗ΄΄ του Δήμου Βέλου Βόχας θα πραγματοποιηθεί κάθε μήνα μία ομιλία.

ΠΡΑΞΕΙΣ ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΗ

Το 1ο Δημοτικό Σχολείο Κιάτου συγκέντρωσε τον προηγούμενο Μάιο, φαρμακευτικό υλικό για τους ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ μετά από έκκληση της οργάνωσης σε όλα τα σχολεία.
Οι 110 οικογένειες του σχολείου μας (αν και μερικές προτίμησαν να απέχουν) ανταποκρίθηκαν ικανοποιητικά μετά την ενημέρωση του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων σε συνεργασία με τους δασκάλους και κατάφεραν να συγκεντρώσουν σε 10 ημέρες, 145 φάρμακα, από είδη που είχαν ζητηθεί. Αυτά χρησιμοποιούνται σε πολυιατρεία στη χώρα μας και εκτιμάτε ότι θα βοηθήσουν πάνω από 145 ανθρώπους που αδυνατούν να έχουν άλλου είδους ιατρική βοήθεια.

Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΩΣ ΒΑΣΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΦΗΒΟΥ

Τα πρωταρχικά βιώματα ενός παιδιού μέσα στην οικογένεια , ιδίως στα πρώτα πέντε χρόνια της ζωής του, καθορίζουν την ψυχική ισορροπία και την εξέλιξη στην υπόλοιπη ζωή του. Η σχέση με τη μητέρα είναι μοναδική, ασύγκριτη και αναντικατάστατη και καθίσταται για τα δύο φύλα το πρότυπο όλων των μετέπειτα συναισθηματικών σχέσεων.

Ο πατέρας εισάγεται σε αυτή τη σχέση μέσα από το λόγο της μητέρας.

Αυτή ομιλεί σιγά -σιγά στο βρέφος της για τον άνδρα που αυτή επιθυμεί και επέλεξε για τη θέση, την οποία αυτός στη συνέχεια θα κρατήσει λίγο έως πολύ καλά. Προς αυτόν θα στραφούν αργότερα οι πρωτογενείς ανάγκες του παιδιού για αγάπη, εξάρτηση και προστασία.

Συνήθως το παιδί με τη δυσκολία ή το σύμπτωμά του, εκφράζει κάποιες δυσκολίες που έχει η ευρύτερη οικογένεια στη μεταξύ τους σχέση. Βασικό έργο του παιδοψυχίατρου είναι η πρόληψη και έγκαιρη αντιμετώπιση των δυσκολιών στις σχέσεις στην οικογένεια, διευκολύνοντας έτσι την υγιή ψυχοκοινωνική της εξέλιξη. Είναι μια ολική προσφορά προς τους γονείς και το παιδί, για τη συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού - εφήβου αλλά και του ζευγαριού, αντιμετωπίζοντας τους παράγοντες που την αναστέλλουν.

Αντιδρούν οι γονείς του Βασιλικού στο κλείσιμο του σχολείου του χωριού

ΠΡΟΣ

1) Τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Κορινθίας

2) Τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Πελοποννήσου

3) Τον κ. Δήμαρχο του Δήμου Σικυωνίων

4) Τον κ. Περιφερειάρχη της Περιφέρειας Πελοποννήσου

5) Τη Γενική Διεύθυνση Διοίκησης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Διεύθυνση Διοικητικών Υποθέσεων

Υπουργείο Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων

6) Το Σύλλογο Γονέων Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείου Μουλκίου

Βασιλικό, 29.6.2011

ΘΕΜΑ : «Συγχώνευση Δημοτικών Σχολείων και Νηπιαγωγείων Αρχαίας Σικυώνας και Μουλκίου»

*****

Όπως είναι γνωστό, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 11136/Δ4/27-1-2011 εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων στο πλαίσιο σχεδιασμού λειτουργίας σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από το σχολικό έτος 2011-2012, προτάθηκε από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Κορινθίας η συνένωση των Δημοτικών Σχολείων και Νηπιαγωγείων Βασιλικού και Μουλκίου με έδρα αρχικά το Βασιλικό. Στη συνέχεια, με την υπ’ αριθμ. 29988/Δ4 απόφαση της κ. Υφυπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, που δημοσιεύτηκε στο υπ’ αριθμ. 440/18.3.2011 Φ.Ε.Κ. (τεύχος Β’), αποφασίστηκε η συγχώνευση των παραπάνω σχολείων σε 6θέσιο πλέον σχολείο με έδρα το Μούλκι. Και μόνο από την αλλαγή του σημαντικότερου ίσως στοιχείου της όλης μεταρρύθμισης, δηλαδή της έδρας του συνενωμένου σχολείου, καταδεικνύεται η πρωτοφανής επιπολαιότητα, με την οποία λήφθηκαν τόσο σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον των παιδιών μας με βάση μόνο αριθμητικά κριτήρια παραβλέποντας παντελώς τα μορφωτικά - εκπαιδευτικά.

Με την παρούσα επιστολή διαμαρτυρόμαστε έντονα για την επικείμενη συγχώνευση επικαλούμενοι τα ακόλουθα :

Όπως ρητά αναφέρεται στην υπ’ αριθμ. 11136/Δ4/27-1-2011 εγκύκλιο: «… Τα κριτήρια συνένωσης είναι οι κτιριακές υποδομές – εγκαταστάσεις, καθώς και οι δυνατότητες ανάπτυξης αιθουσών διδασκαλίας, βιβλιοθήκης και λοιπών βοηθητικών χώρων και εξοπλισμού στο σχολείο μετακίνησης… Επιπλέον εκτιμάται η χιλιομετρική απόσταση για το νέο σχολείο, λαμβάνοντας υπόψη τη συγκοινωνιακή κάλυψη της περιοχής, το οδικό δίκτυο…».

Επιστολή του Συλλόγου Γονέων του 2ου Γυμνασίου Κιάτου προς τη Β' ΕΛΜΕ

Με αφορμή την επιστολή που έστειλε το σωματείο των καθηγητών προς τους γονείς, λάβαμε την παρακάτω απάντηση από το Σύλλογο Γονέων του 2ου Γυμνασίου Κιάτου:

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

2^ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΙΑΤΟΥ

Αγαπητοί φίλοι εκπαιδευτικοί,

Με αφορμή την επιστολή σας προς τους γονείς στην ιστοσελίδα του συλλόγου σικυωνίων πολιτών αποφασίσαμε να αποτυπώσουμε κάποιες από τις σκέψεις μας σχετικά με τα θέματα που θίγετε.

Το ζήτημα της παιδείας γενικότερα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ξεχωριστά από την κοινωνία στην οποία ζούμε. Το επίπεδο δηλαδή που έχουμε αποφασίσει, εμείς όλοι από κοινού, να έχουμε. Την υγεία, την παιδεία, τις συγκοινωνίες και έναν ατελείωτο κατάλογο από υπηρεσίες –και όχι μόνο- που έχουμε αποφασίσει να παρέχουμε στους εαυτούς μας σε ΠΟΛΥ χαμηλά επίπεδα. Η υποβάθμιση του περιβάλλοντος είναι ορατή σε κάθε πτυχή της ζωής μας, οι γονείς έχουμε εξουσιοδοτήσει τα ΜΜΕ να διαπαιδαγωγήσουν τα παιδιά μας, η υγεία …………., όσο για την παιδεία τα γνωρίζετε πιο καλά απ’ όλους, μια και ζείτε μέσα στα σχολεία.

Ένας από τους σημαντικούς παράγοντες, κατά τη γνώμη μας, εξ αιτίας του οποίου φτάσαμε σ’ αυτό το σημείο είναι και ο εξής: σε όλη την ελληνική, τουλάχιστον, ιστορία κατά διαστήματα και κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές διεργασίες, προέκυπτε μια πρωτοπορία που καθρεπτίζονταν στην κοινωνία, σε όλα τα στρώματά της. Από τον αγρότη και τον εργάτη μέχρι τον πνευματικό κόσμο της χώρας, τον γιατρό, τον δάσκαλο. Μια πρωτοπορία που έσπρωχνε όλη την κοινωνία μπροστά. Κάποιοι μάλιστα από αυτούς αναδείχτηκαν σε παγκόσμιες προσωπικότητες.

Τις τελευταίες δεκαετίες όμως παρακολουθούμε –εκτός των άλλων- πως η πρωτοπορία αυτή είτε «κουράστηκε και γύρισε στο σπίτι», είτε επέλεξε τη σιωπή, είτε εξαγοράστηκε με ποικίλους τρόπους. Σιγά σιγά λοιπόν φτάσαμε στο σημείο να θεωρούμε το φακελάκι στο γιατρό σαν κάτι το φυσιολογικό, τα ιδιαίτερα από τους καθηγητές μας, σαν κάτι το απαραίτητο και το να μπαίνουμε στο τραίνο πριν βγούνε οι ανάπηροι σαν κάτι το αυτονόητο.