«Δυστυχής! Παρηγορία
Μόνη σου έμενε να λές
Περασμένα μεγαλεία,
« ΎΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ» , ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ. LIBROΗ 5η στροφή απο τον Εθνικό μας Ύμνο εκφράζει διάχυτα το αίσθημα της απώλειας και του επερχόμενου θρήνου για την απώλεια αυτή. Ο Εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός έγραψε το πρώτο του ποίημα το 1823, το Μάιο. Μέρος του ποιήματος αυτού καθιερώθηκε ως ο Εθνικός μας Ύμνος το 1864. Κεντρική ιδέα του ποιήματος, που αποτελείται απο 158 στροφές στο σύνολό του, είναι η Ελευθερία. Ο Σολωμός την προσωποποιεί, της δίνει σάρκα και οστά και την εξομοιώνει με την έννοια του να είσαι Έλληνας.
Σχεδόν δύο αιώνες μετά καλούμαστε να « δυστυχήσουμε» και να «κλάψουμε» για την απώλεια μίας «ελευθερίας», πολύ διαφορετικής απο αυτή που εννοούσε και εξυμνούσε ο Σολωμός 187 χρόνια πριν. Εν έτει 2010 η έννοια της ελευθερίας αποτελεί, εν μέρει τουλάχιστον, συνώνυμο της ευμάρειας. Με το πέρασμα των χρόνων γαλουχηθήκαμε μέσα σ’ ένα κλίμα χειμαρρώδους καταναλωτισμού. Το Δυτικό καπιταλιστικό σύστημα φάνταζε για εμάς τους Έλληνες μάνα εξ ουρανού, το βάλσαμο για τις κακουχίες και τις στερήσεις τόσων χρόνων που κουβαλάγαμε στην εξουθενωμένη πλάτη μας. Τέρμα οι στερήσεις, τέρμα τ’ απωθημένα, τέρμα η μιζέρια και η αίσθηση μειονεξίας απέναντι στους άλλους δυτικούς λαούς. Φτάσαμε επιτέλους στο σημείο να μπορούμε να κατ-έχουμε και εμείς (και να καταβροχθίζουμε) σωρεία υλικών αγαθών και υπηρεσιών ψυχαγωγίας. Ο καθένας είναι ‘ελεύθερος’, ή έστω ήταν μέχρι προ τινος, να καταναλώνει κατά βούληση προϊόντα και υπηρεσίες, να εξ-αγοράζει θέσεις εργασίας, συν-ανθρώπους, συν-ειδήσεις και όνειρα. Αλίμονο! Καταφέραμε επιτυχώς να ‘έχουμε’ και μαζί με αυτό καταλήξαμε επιτυχώς να ‘είμαστε’, τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, απο αυτά που έχουμε.
