Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επιστήμη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επιστήμη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 26 Ιουλίου 2012

Ευρωπαϊκή πρωτιά της Ελλάδας – τη σφράγισε ο Σταύρος Λέκκος από το Κάτω Διμηνιό


Ποιος είπε ότι η Ελλάδα είναι ουραγός της Ευρώπης; Ας μη θολώνει τη σκέψη μας η απελπισία των καιρών που ζούμε. Ακόμα και σε συνθήκες βαθιάς κρίσης, όπως αυτή που περνάει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια, έρχονται κάθε τόσο ελπιδοφόρα μηνύματα για τις εξαιρετικές επιδόσεις συμπατριωτών μας σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Αναγγέλλουν τα μηνύματα αυτά πως αυτή η μικρή σε έκταση και πληθυσμό χώρα που λέγεται Ελλάδα μπορεί να μεγαλουργεί και να θριαμβεύει με το πνεύμα, με τη δουλειά και με το μεράκι των κατοίκων της.

Αντιγράφω από το sky.gr:

«Πρώτη μεταξύ ευρωπαϊκών χωρών βγήκε η Ελλάδα σε πρόγραμμα εξοικονόμησης ενέργειας που διοργάνωσε το WWF Ελλάς και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Με μια εκδήλωση απολογισμού και βράβευσης των Ελλήνων νικητών που πραγματοποιήθηκε στο ελληνικό γραφείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ολοκληρώθηκε σήμερα ο κύκλος εκδηλώσεων για το Πρωτάθλημα Εξοικονόμησης Ενέργειας (ΠΕΞΕ), το οποίο ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2011 και κινητοποίησε 8.393 νοικοκυριά από 11 χώρες της Ευρώπης.

Κυριακή 8 Απριλίου 2012

14 +1 αποφθέγματα του Albert Einstein

Ο Albert Einstein είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυαλά του 20ου αιώνα. Διαβάστε 15 από τα πιο γνωστά του αποφθέγματα.

• Όποιος δεν έκανε ποτέ λάθος, δεν έχει δοκιμάσει ποτέ κάτι καινούργιο.
• Οι ευφυείς άνθρωποι λύνουν τα προβλήματα. Οι μεγαλοφυείς τα προβλέπουν.
• Όποιος είναι απρόσεκτος με την αλήθεια στα μικρά ζητήματα, δεν μπορεί να είναι αξιόπιστος στα μεγάλα ζητήματα.
• Ένα σωστά προσδιορισμένο πρόβλημα έχει λυθεί κατά 50%.
• Η δύναμη ελκύει πάντα ανθρώπους με χαμηλή ηθική.
• Ο καθένας είναι μεγαλοφυΐα, αλλά αν κρίνεις ένα ψάρι από την ικανότητά του να σκαρφαλώσει σ’ ένα δέντρο, θα περάσει όλη του τη ζωή πιστεύοντας πως είναι ηλίθιο.
• Η πραγματικότητα είναι απλά μια ψευδαίσθηση, αν και πολύ επίμονη.
• Ποτέ δεν σκέφτομαι το μέλλον. Έρχεται αρκετά σύντομα.

Σάββατο 31 Μαρτίου 2012

Πειραματικό αντικαρκινικό φάρμακο φέρνει αισιοδοξία

Ένα νέο αντικαρκινικό φάρμακο βρίσκεται μέσα στους δοκιμαστικούς σωλήνες Αμερικάνων επιστημόνων, το οποίο μπλοκάρει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων και, παράλληλα, ωθεί τα μακροφάγα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος να τα καταστρέψουν.
Σύμφωνα με έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), αυτό το φάρμακο συρρικνώνει ή ακόμα και εξαφανίζει στα ποντίκια όλα σχεδόν τα είδη ανθρώπινων όγκων (μαστού, ωοθηκών, εντέρου, ουροδόχου κύστης, ήπατος, προστάτη κ.α.) που έχουν μεταμοσχευθεί σε αυτά.

Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012

Δέσμες νετρίνων μεταδίδουν μηνύματα μέσα από τα βουνά



Θυμίζει σενάριο επιστημονική φαντασία όπου οι ανθρώπινες δυνατότητες ξεπερνούν το όρια. Και όμως είναι πραγματικότητα Αμερικανοί ερευνητές κατάφεραν για πρώτη φορά να χρησιμοποιήσουν τα φευγαλέα νετρίνα για να μεταδώσουν ένα μήνυμα μέσα από 240 μέτρα συμπαγούς βράχου. Το γεγονός ότι τα νετρίνα έχουν αμελητέα μάζα δίνει την δυνατότητα να διαπερνούν ολόκληρους πλανήτες χωρίς να αλληλεπιδρούν σχεδόν καθόλου με την ύλη.
Στην πράξη, τα νετρίνα αλληλεπιδρούν τόσο σπάνια με την ύλη ώστε η ανίχνευσή τους είναι διαβόητα δύσκολη. Στο τελευταίο πείραμα, οι ερευνητές χρειάστηκαν έναν γιγάντιο επιταχυντή για να παράξουν μια δέσμη νετρίνων και έναν επίσης γιγάντιο ανιχνευτή για να καταγράψουν την άφιξή τους στο σημείο λήψης.

Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011

Βρέθηκε πλανήτης σαν τη Γη, αλλά χωρίς αγορές και οίκους αξιολόγησης! Ετοιμάζεται μεγάλο ρεύμα μετανάστευσης!

Ο νέος πλανήτης - καθαρός από αγορές και οίκους αξιολόγησης
Ο Kepler -22b είναι ένας πλανήτης με ακτίνα 2.4 φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης. Βρίσκεται εντός της λεγόμενης «φιλόξενης ζώνης», δηλαδή της περιοχής όπου η απόσταση από το μητρικό άστρο είναι τέτοια που επιτρέπει την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή, παράγοντας που θεωρείται κρίσιμος για την ανάπτυξη και τη συντήρηση της ζωής. Ο Kepler -22b βρίσκεται σχεδόν στην ίδια απόσταση με το μητρικό του άστρο με εκείνη που έχει η Γη από τον Ήλιο. Ολοκληρώνει μια πλήρη περιστροφή γύρω από το μητρικό άστρο του σε περίπου 290 μέρες. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η θερμοκρασία του είναι ιδανική για την παρουσία ζωής αφού κυμαίνεται γύρω στους 22 βαθμούς Κελσίου. Προς το παρόν δεν έχει εξακριβωθεί αν πρόκειται για βραχώδη ή αέριο πλανήτη. Αν ο Kepler -22b είναι βραχώδης οι πιθανότητες για την ύπαρξη ζωής πολλαπλασιάζονται.

Τα μαζεύουν και φεύγουν για τον πλανήτη Kepler 22b πολλοί κάτοικοι της Γης

Το σημαντικότερο όμως είναι, σύμφωνα με την ανακοίνωση, ότι στον πλανήτη αυτό δεν υπάρχουν "αγορές" και οίκοι αξιολόγησης, πράγμα που σκόρπισε κύματα ενθουσιασμού σε χιλιάδες αχάριστους πολίτες αυτού του κόσμου, οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται για την ανάκαμψη της οικονομίας και την έξοδο της χώρας τους στις αγορές και ψάχνουν τρόπο να μεταναστεύσουν.

Σάββατο 19 Μαρτίου 2011

ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΑΣ & ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ


Επειδή μετά από τον μεγάλο καταστρεπτικό σεισμό στην Ιαπωνία και το τσουνάμι που ακολούθησε, οι λέξεις «πυρηνικός αντιδραστήρας» και «ραδιενέργεια» έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας, χωρίς να πάρουμε θέση για τα γραφόμενα και τα λεγόμενα στα ΜΜΕ, θα προσπαθήσουμε, όσο πιο απλά είναι δυνατόν, να σας δώσουμε λίγες πληροφορίες γι’ αυτά.
Ο Πυρηνικός αντιδραστήρας θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σαν μια μεγάλη δεξαμενή όπου το πυρηνικό καύσιμο υφίσταται πυρηνική σχάση απελευθερώνοντας έτσι θερμότητα.
Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες λειτουργούν χιλιάδες χρόνια στην γη. Αυτή την εκπληκτική ανακάλυψη έκαναν Γάλλοι επιστήμονες αναλύοντας το ουράνιο σε ένα ορυχείο της Αφρικής. Η γεωλογική εξέλιξη και η εμφάνιση του οξυγόνου συνέβαλλαν στη δημιουργία φυσικών αντιδραστήρων που βρίσκονται βαθιά μέσα στο φλοιό της γης. Πολύ αργότερα ο άνθρωπος τους επαναδημιούργησε. Στη δεκαετία του ’40, το πετρέλαιο, το κάρβουνο και το νερό παρήγαγαν το μεγαλύτερο μέρος του ηλεκτρισμού στον κόσμο. Όμως, μια νέα πηγή αναδύθηκε από τα εργαστήρια της φυσικής και είναι η σημαντικότερη όλων. Η πυρηνική ενέργεια. Οι πρώτοι πυρηνικοί αντιδραστήρες, οι ατομικές στήλες δεν παρήγαγαν ηλεκτρική ενέργεια. Μας βοήθησαν όμως να ανακαλύψουμε τα μυστικά των πυρηνικών φαινομένων και να τα ελέγξουμε. Ο πρώτος πυρηνικός αντιδραστήρας κατασκευάστηκε στα πλαίσια του σχεδίου Μανχάτταν (για την κατασκευή της πρώτης ατομικής βόμβας), το 1942, υπό την καθοδήγηση του Ενρίκο Φέρμι στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο.

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010

Νέα μορφή ζωής βρέθηκε στην Καλιφόρνια

Η πολυαναμενόμενη αποκάλυψη της NASA

Την ανακάλυψη μιας νέας μορφής ζωής ανακοίνωσαν επιστήμονες.
Πρόκειται για ένα βακτήριο που βρέθηκε στο βυθό της λίμνης Μόνο στην Καλιφόρνια. Ένα βακτήριο που μπορεί να αναπτυχθεί από το αρσενικό και να ενσωματώσει το βίαιο αυτό φυσικό δηλητήριο στο DNA του.
Η πολυαναμενόμενη ανακάλυψη της NASA δεν αφορά... πράσινα ανθρωπάκια, αλλά ένα περίεργο πλάσμα, καθώς τα νερά της λίμνης Μόνο της Καλιφόρνια περιέχουν αρσενικό και άλλα δηλητήρια, ενώ κανένα ψάρι δεν μπορεί να ζήσει στη λίμνη αυτή.

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Εξαρτητικές σχέσεις & διαδικτυακός εθισμός στην κοινωνία μας

Χάρης Καραμπέτσος
Παιδοψυχίατρος – Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία
Διευθυντής Κέντρου Πρόληψης  Εξαρτήσεων – Προαγωγής Υγείας.
Αντιπρόεδρος- Νοσοκομείου Παίδων Πεντέλης.


Για να κατανοήσουμε την εξαρτητική συμπεριφορά θα πρέπει να τη δούμε σαν μια έκφραση ενός ευρύτερου προβλήματος, στο οποίο ίσως να συμμετέχουμε και οι ίδιοι. Η δραματοποίηση ιδιαίτερα των «απαγορευμένων εξαρτήσεων» και η απομόνωση τους σαν αποκλειστικό φαινόμενο της εποχής μας και ιδιαίτερα της νέας γενιάς, δεν μας απαλλάσσει από το καθήκον να αναζητήσουμε τις δικές μας εξαρτήσεις, τα δικά μας «αντικείμενα» εξάρτησης. Τέτοια μπορεί να είναι τόσο μια παράνομη ψυχοδραστική ουσία, ή μια νόμιμη, όπως αλκοόλ, υπερβολική τροφή και τα ευκόλως  συνταγογραφούμενα αγχολυτικά. Είναι όμως και εθιστικές καταστάσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε αλλοτρίωση, όπως ο τζόγος (νόμιμος ή παράνομος) και η παθολογική χρήση του διαδικτύου, πέρα από τα όρια της καινοτόμου προσφοράς του.
Η εξαρτημένη συμπεριφορά διαφέρει από τις καθημερινές συνηθισμένες «παρεκκλίσεις» μας .στην  ένταση, την συχνότητα, την αδυναμία ελέγχου  και την ιδιαίτερη σημασία που αποκτά αυτή για την επισφαλή ισορροπία του συγκεκριμένου ατόμου.
Το υποκείμενο δυσκολεύεται να απαγκιστρωθεί από το «πράγμα» που θα ικανοποιήσει άμεσα την ανάγκη του, το οποίο πιστεύει  ότι θα καταφέρει να το ελέγξει και να εκπληρώσει κάθε ενόρμηση του, χωρίς την πολυπλοκότητα μιας διανθρώπινης σχέσης.
Καταργώντας τη σχέση και τα όρια ενισχύεται η ναρκισσιστική φαντασίωση της παιδικής παντοδυναμίας , η επιθυμία του «εγώ μπορώ ότι εσείς δεν μπορείτε».
Η σχέση με το διαδίκτυο, όπως  με τις ψυχοδραστικές ουσίες, έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά που βρίσκονται στο κέντρο του ενδιαφέροντος της εφηβείας. Κατ’ αρχάς αποτελεί μια «κλειδαρότρυπα» στα μυστικά του κόσμου των ενηλίκων και δημιουργεί έλξη. Ικανοποιεί επίσης την ανάγκη του εφήβου για ένταξη σε μια ομάδα συνομηλίκων, πολλές φορές  για πρώτη φορά, με τους οποίους έχει κοινά χαρακτηριστικά, μιλούν την ίδια γλώσσα, έχουν εύκολη πρόσβαση στο μέσον και προσδοκία άμεσης ικανοποίησης.
Το διαδίκτυο είναι όντως η μεγάλη ηλεκτρονική φυγή στο σύμπαν, η αδέσμευτη συνάντηση και επικοινωνία με οποιονδήποτε άνθρωπο, η απεριόριστη ανταλλαγή σκέψεων, ιδεών, πληροφοριών και γνώσεων. Είναι εύλογο ότι ο παροξυσμός του ποσοτικού παράγει όλο και πιο πολύ το ομοίωμα, το σκουπίδι ως προϊόν στο διαδίκτυο. Πώς όμως διαχειρίζεται το παιδί και αργότερα ο έφηβος αυτές τις όχι πάντοτε αφομοιώσιμες υπερπληροφοριακές εικόνες;
Όπως συμβαίνει με κάθε νέο και καινοτόμο προϊόν, εκτός από τα θετικά χαρακτηριστικά του επιβάλλεται να επισημαίνονται και οι πιθανές αρνητικές του παρενέργειες, μία από τις οποίες είναι η «κομπιουτεροεξάρηση». Αναφέρομαι στις περιπτώσεις εκείνες των παιδιών και εφήβων που «σερφάρουν» ατέλειωτες ώρες στο διαδίκτυο μοναχικά, ή έχοντας υποκαταστήσει κάθε άμεση διαπροσωπική επικοινωνία με τις εικονικές και ανώνυμες ασφαλείς αλληλεπιδράσεις στα chat rooms του διαδικτύου. Η συνεχώς αυξανόμενη χρήση τους δείχνει τη μεγάλη αδυναμία στις φυλικές και διαφυλικές επιλογές του σημερινού εφήβου .
Σε αυτόν τον εικονικό χώρο, όπου έχει ακυρωθεί η φυσική παρουσία και η σωματική γλώσσα, εκφορτίζονται πρόσκαιρα και ανώδυνα οι επιθυμίες, χωρίς να εκτονώνονται. Έτσι το διαδίκτυο εξελίσσεται σε μια ολοένα πιο πολυπληθή εικονική παγκόσμια περατζάδα , αντικαθιστώντας τη «βόλτα» στην πλατεία (Ντάβου Μπ., 2003). Έφηβοι και νέοι, έχοντας αφήσει το φυσικό τους σώμα πίσω, στον πραγματικό χώρο, υπερβαίνουν τα όρια και τους περιορισμούς του – συμπεριλαμβανομένου και του βιολογικού φύλλου και πειραματίζονται με διαφορετικές ταυτότητες και προσωπικότητες, ενώ ταυτόχρονα καθηλώνονται σε εικονικές σχέσεις.
Όταν κάποτε συναντηθούν ζωντανά, καθώς η πραγματικότητα ματαιώνει την φαντασίωση, ο χρήστης επιστρέφει στην ασφάλεια του εικονικού. Εγκλωβίζεται συχνά σε μια περιπλάνηση χωρίς ελπίδα εξόδου, αυξάνοντας διαρκώς την καθημερινή δόση διαδικτυακής εξάρτησης.
 Με αυτόν τον τρόπο ανακόπτεται η δύσκολη αλλά αναγκαία εμπειρία της βαθμιαίας προσωπικής εξέλιξης για την αναζήτηση της ταυτότητας και της ικανότητας, πρωταρχικό μέλημα της εφηβείας. Η παθολογική χρήση του διαδικτύου είναι ανταγωνιστική για τη φυσιολογική εξέλιξη του εφήβου και συνυπάρχει  πολύ συχνά με διαταραχές όπως κατάθλιψη και ψυχαναγκαστική διαταραχή  καθώς και αίσθημα μοναξιάς και αποξένωσης, που συνθέτουν το σύνδρομο της εξάρτησης.
Όσον αφορά την εξάρτηση από τον τζόγο, ο τζογαδόρος βιώνει μια βαθιά αγωνία στην αναμέτρηση με την τύχη ταυτόχρονα με μια βαθιά διέγερση, που προέρχεται από την ασυνείδητη επιθυμία του η εύνοια της τύχης να είναι επιτέλους  και μια σαφής αναγνώριση της εξαιρετικότητας και της μοναδικότητας της ύπαρξης του. Αναζητεί,  μέσα σε ένα πλαίσιο μυστικιστικής ένωσης αλλά και επιθυμίας ελέγχου, σημάδια και ερμηνείες μιας μαγικής μοίρας που τον οδηγεί να κάνει αυτό που  δεν μπορούν οι άλλοι.
Έτσι επειδή πρέπει και να ρεφάρει για τα χαμένα, χάνεται ακόμα περισσότερο στην ατέλειωτη αναζήτηση της άμεσης και θαυματουργής λύσης- όπως ήταν το μυθικό «κιούπι με τις λίρες»  στους λαϊκούς μύθους  και στα παραμύθια - ως σαφή ανταμοιβή από μια μαγική μοίρα.
Στη σημερινή κοινωνία  οι νέοι είναι πολύ ευάλωτοι στο διάχυτο πνεύμα της  άμεσης ικανοποίησης. Τα παιδιά έπαψαν να μαθαίνουν στα σχολεία τι σημαίνει μάθηση και ωθούνται σε μια Πανελλήνια μάχη στο πεδίο της αποστήθισης. Η πλειονότητα των μαθητών μας,  από το Δημοτικό έως το τέλος του Λυκείου είναι πλήρως εξαρτημένοι από τη βοήθεια κάποιου για να διεκπεραιώνουν τη σχολική τους εργασία. Η πανδημία των φροντιστηρίων κατ’ οίκον  έχει γίνει πια απαράβατο  ψυχοκοινωνικό καθήκον για τους γονείς. Αυτή η αυξανόμενη εξάρτηση από τις μαθησιακές πατερίτσες προδιαθέτει στην αναζήτηση εύκολων και άμεσων λύσεων , παρακάμπτοντας την «Σκέψη» που οδηγεί  στο πόρισμα. Οδηγοί  τώρα στο χώρο της γνώσης είναι τα «ποντίκια»- οι πάλαι ποτέ χειρότεροι εχθροί των βιβλιοθηκών- εκπαιδεύοντας το βλέμμα των εφήβων να σκανάρει (= σαρώνει, σκουπίζει) την οθόνη, αλλά και τον κόσμο συνολικά, γρήγορα και επιφανειακά: «Ψεκάστε -  σκουπίστε – τελειώσατε».
           Ο κόσμος μας μετακινείται σταθερά από την αναζήτηση της γνώσης στην κατανάλωση της εύκολης πληροφόρησης ,από  τα σύμβολα προς τις ψευδαισθήσεις, από το Συμβολικό στο Φαντασιακό. Την κρίση των θεσμών, ως συμβολικού πατέρα, ακολουθεί η εξαφάνιση του πατέρα ως τοποτηρητή του συναισθηματικού Λόγου, ο οποίος να εγγυάται τις υγιείς αρνήσεις του εφήβου.
Η θραύση των ορίων βρίσκεται στο πνεύμα που διέπει την κοινωνία, την παιδεία, τον αθλητισμό, το παραλήρημα των Μ.Μ.Ε., τις εφαρμογές της βιολογίας, τον πόλεμο, την ανάπτυξη και την  οικονομία είναι . Η σημερινή οικονομική κρίση, ως ένα αποτέλεσμα του εθισμού στο υπερβολικό κέρδος και του άναρχου ανταγωνισμού  των ομολογ-ημένων και ανομολόγητων συμφέροντων,  είναι κρίση της κοινωνίας, της κουλτούρας  και του πολιτισμού μας.
Όταν ο «ντοπαρισμένος» σε όλα τα πεδία πρωταθλητισμός και η άμεση  ικανοποίηση είναι το κυρίαρχο μοντέλο ιεράρχησης των αξιών, το χημικό ή  πληροφοριακό «ντοπάρισμα» είναι η άνευ όρων παράδοση στη λογική της αέναης αύξησης της δόσης εις βάρος του όλο και πιο μόνου λήπτη. Με την πρέζα, τον τζόγο, την  τηλεοπτική ή διαδικτυακή εξάρτηση,  το πρόσταγμα είναι πάντα η δελεαστική παροχή ενός τρόπου ώστε να μείνει ο καθένας μόνος του. Ανέκαθεν αυτό που απειλούσε και απειλεί τις εξουσίες είναι η δυνατότητα των ανθρώπων για πνευματικές και (επιτρέψτε μου την υπέρβαση) πραγματικές ερωτικές σχέσεις. Διότι σε μια τέτοια ατμόσφαιρα (και μάλιστα μόνο σε αυτή)  είναι κανείς αρκετά αυτάρκης και δημιουργός της ζωής του ,ώστε να μην αναζητά υποκατάστατα στη χημική ή ηλεκτρονική «διαμεσολάβηση».
Χρειάζονται ριζικές αλλαγές στον τρόπο κατανόησης του κόσμου, εντός και γύρω μας, ώστε να μπορούμε να μαθαίνουμε από τις αδυναμίες μας και να δημιουργούμε δεσμούς βαθιάς ανθρώπινης διαθεσιμότητας, που αναδεικνύουν τις ικανότητες και τις αξίες μας.
 
(ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΛΕΞΗΣ ΣΤΟ 6ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ)

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2010

Το στρες τελικά δεν παχαίνει

Μια πλατιά διαδεδομένη άποψη, ότι το στρες παχαίνει τους ανθρώπους, έρχεται να καταρρίψει μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, σύμφωνα με την οποία το άγχος έχει μικρή μόνο επίπτωση στο βάρος ενός ανθρώπου. 

 Επιπλέον, καταρρίπτοντας άλλο ένα μύθο, η μελέτη συμπέρανε ότι οι άνδρες και όχι οι γυναίκες κινδυνεύουν πιθανώς να βάλουν περισσότερα κιλά λόγω άγχους.
Οι επιστήμονες του πανεπιστημίου ‘University College’ του Λονδίνου (UCL), υπό τον δρα Άντριου Στεπτόου και τη δρα Τζέιν Γουάρντλ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο εξειδικευμένο περιοδικό για θέματα παχυσαρκίας "Obesity", σύμφωνα με το BBC, έκαναν συγκριτική επαναξιολόγηση (μετα-ανάλυση) 32 διεθνών ερευνών σχετικών με το θέμα, που δημοσιεύτηκαν τις τελευταίες δύο δεκαετίες, και κατέληξαν, με έκπληξή τους όπως είπαν, στο συμπέρασμα ότι το άγχος τελικά δεν είναι σημαντικός παράγων στο βάρος ενός ανθρώπου, αλλά ασκεί μικρή μόνο επίδραση σε αυτό. 

Τα περισσότερα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία μέχρι σήμερα δείχνουν, σε βάθος μάλιστα αρκετών ετών, ότι δεν υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στο επίπεδο άγχους ενός ατόμου και στο βάρος του.
Το άγχος έχει κατηγορηθεί ότι προκαλεί αύξηση του πάχους κυρίως έμμεσα, με το σκεπτικό ότι ο αγχωμένος άνθρωπος τείνει να τρώει περισσότερο πρόχειρο και κακής ποιότητας φαγητό, καθώς επίσης να μην ασκείται σωματικά. Οι ερευνητές πάντως επεσήμαναν ότι σε μερικούς ανθρώπους το άγχος όντως μπορεί να επηρεάσει σημαντικά το βάρος τους, όμως κατά μέσο όρο, στο σύνολο του πληθυσμού, η επίδραση του άγχους στο πάχος είναι μικρή. 

Όπως είπε ο υπεύθυνος της έρευνας, οι άνθρωποι αντιδρούν διαφορετικά στο άγχος. Μερικοί αρχίζουν να τρώνε περισσότερο ή ό, τι βρουν μπροστά τους, ενώ μερικοί τρώνε λιγότερο ή και καθόλου, καθώς χάνουν την όρεξή τους. Από την άλλη, διαφορετικές μορφές άγχους, ανάλογα με την προέλευσή του, επιδρούν διαφορετικά στους ανθρώπους. 

Το άγχος από ένα θάνατο προσφιλούς προσώπου ή από ένα αρνητικό συμβάν στην εργασία δεν προκαλούν κατ' ανάγκη τις ίδιες αντιδράσεις στον ίδιο άνθρωπο, όσον αφορά τις διατροφικές συνήθειές του, άρα επιδρούν διαφορετικά στο πάχος του. Η μετα-ανάλυση των προηγούμενων μελετών έδειξε ότι το 69% από αυτές δεν βρήκε καμία σχέση ανάμεσα στο επίπεδο στρες και στο πάχος, το 25% βρήκε μια θετική συσχέτιση μεταξύ άγχους και βάρους, ενώ το υπόλοιπο 6% των ερευνών κατέληξε στο αντίθετο συμπέρασμα, ότι το μεγαλύτερο άγχος διαχρονικά οδηγεί σε μείωση του πάχους. 

Σε γενικές γραμμές, η νέα έρευνα συμπέρανε ότι, στο βαθμό που υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στο άγχος και στο μεγαλύτερο βάρος, αυτό ισχύει περισσότερο για τους άνδρες παρά για τις γυναίκες, κάτι που έρχεται να ανατρέψει μια άλλη λαϊκή "σοφία", ότι το άγχος παχαίνει πιο πολύ τις γυναίκες.
Οι Βρετανοί επιστήμονες επεσήμαναν την ανάγκη να γίνουν και άλλες μελέτες πάνω στους επιμέρους παράγοντες που εξηγούν γιατί ένας άνθρωπος παχαίνει από το άγχος και ένας άλλος όχι. 

(Από το site www.alfavita.gr )

Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010

Στην ανακάλυψη του εξωτικού γραφένιου το Νόμπελ Φυσικής 2010

Δύο νέοι φυσικοί ρωσικής καταγωγής, ο Αντρέ  Γκέιμ και ο Κονσταντίν Νοβοσέλοφ, τιμώνται με το φετινό Νόμπελ Φυσικής για τα «επαναστατικά τους πειράματα που αφορούν το δισδιάστατο υλικό γραφένιο». Το ασυνήθιστο υλικό, μια μορφή άνθρακα με τη μορφή φύλλων που έχουν πάχος ενός ατόμου, εμφανίζει ιδιότητες που υπόσχονται επανάσταση στην ηλεκτρονική και σε μια ποικιλία άλλων εφαρμογών.

Οι δύο φυσικοί απομόνωσαν το γραφένιο από ένα κομμάτι γραφίτη όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στις μύτες των μολυβιών. Χρησιμοποιώντας συνηθισμένη κολλητική ταινία, κατάφεραν να αποσπάσουν από τον γραφίτη μια φλούδα με πάχος όσο ένα άτομο άνθρακα.


Κανείς δεν περίμενε τότε ότι ένα τόσο λεπτό υλικό θα παρέμενε σε σταθερή κατάσταση. Το επαναστατικό γραφένιο αποδείχθηκε όμως ότι είναι όχι μόνο το λεπτότερο αλλά και το ισχυρότερο γνωστό υλικό.


Οι εξαιρετικές του ιδιότητες προκύπτουν από τον παράξενο κόσμο της κβαντικής φυσικής.


Ως αγωγός του ηλεκτρισμού ρεύματος, το γραφένιο είναι εξίσου καλό με τον χαλκό. Ως αγωγός της θερμότητας, ξεπερνά πολλά άλλα υλικά. Είναι επίσης σχεδόν τελείως διαφανές, κι όμως λειτουργεί ως φίλτρο που δεν αφήνει να περάσουν από μέσα του ακόμα και τα άτομα ήλιου, τα μικρότερα άτομα αερίου.


Στο χώρο της ηλεκτρονικής το γραφένιο θεωρείται ήδη διάδοχος του πυριτίου, καθώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε τρανζίστορ πολύ ταχύτερα από ό,τι τα σημερινά.


Δεδομένου ότι είναι αγώγιμο και ταυτόχρονα διαφανές, θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί σε διαφανείς οθόνες αφής, επίπεδα φωτιστικά σώματα, ακόμα και ηλιακούς συλλέκτες.


Όταν προστεθεί σε πλαστικά υλικά, το γραφένιο τα κάνει όχι μόνο αγώγιμα αλλά και πιο ανθεκτικά στη θερμότητα και τη μηχανική καταπόνηση. Δίνει έτσι εξαιρετικά λεπτά, εύκαμπτα αλλά και πολύ ισχυρά υλικά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιθούν στην κατασκευή αυτοκινήτων, αεροπλάνων και δορυφόρων.


Ο Αντρέ  Γκέιμ, σήμερα 51 ετών, και ο Κονσταντίν Νοβοσέλοφ, 36 ετών, γεννήθηκαν στη Ρωσία όπου και ξεκίνησαν τις καριέρες τους ως φυσικοί. Άρχισαν τη συνεργασία τους στην Ολλανδία, όταν ο Νοβοσέλοφ ήταν ακόμα διδακτορικός φοιτητής.


Αργότερα μετανάστευσαν στη Βρετανία και σήμερα είναι καθηγητές στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ.


Ο Γκέιμ έχει ολλανδική υπηκοότητα ενώ ο Νοβοσέλοφ ρωσική και βρετανική.


Οι δύο συνεργάτες θα παραλάβουν το βραβείο και το χρηματικό έπαθλο που το συνοδεύει (10 εκατομμύρια σουηδικές κορώνες, περίπου 1 εκατ. ευρώ) στην απονομή των Νόμπελ το Δεκέμβριο στη Στοκχόλμη. Εξαίρεση είναι το Νόμπελ Ειρήνης που απονέμεται στο Όσλο.