Όταν το 2005 έπεσε για πρώτη φορά στα χέρια μου μια τοπική εφημερίδα με το όνομα «Σικυωνίων Πολιτεία», δε γνώριζα πολλά για τη διαδικασία έκδοσής της. Παρ’ όλα αυτά, μου έκανε θετική εντύπωση το παρεμβατικό ύφος του νέου εντύπου. Δεν ήταν απλά μια εφημερίδα ενημέρωσης για τα τοπικά γεγονότα, αλλά έπαιρνε θέση κι έβαζε ζητήματα στο δημόσιο διάλογο.
Το 2006, σαν μόνιμος κάτοικος της περιοχής πλέον, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και τους ανθρώπους που κρύβονταν πίσω από αυτή την προσπάθεια. Τότε έμαθα και για το Σύλλογο Σικυωνίων Πολιτών, τη φιλοσοφία και τις δράσεις του. Οι συσχετισμοί με τη δεκαετία του ΄90 ήταν αναπόφευκτοι. Μια δεκαετία που άφησε πολλά στο Κιάτο και η ενεργοποίηση των πολιτών ήταν καθοριστικός παράγοντας σ’ αυτό. Κατά κάποιο τρόπο, ο σύλλογος προσπαθούσε να αναβιώσει αυτό το πνεύμα. Και έδινε τη δυνατότητα για έκφραση και παρέμβαση σε κάθε πολίτη. Έτσι, αποφάσισα να συμμετέχω κι εγώ σ’ αυτή την προσπάθεια, αρχικά από την εφημερίδα, αναλαμβάνοντας το σχεδιασμό της και συμμετέχοντας στην αρθρογραφία και στη συνέχεια και μέσα από το σύλλογο.
Η περίοδος 2007-09 χαρακτηρίστηκε από τη μάχη για να σωθεί ο Κορινθιακός από τα εργοστάσια λιθάνθρακα που σχεδιαζόταν τότε να λειτουργήσουν, στην οποία ο σύλλογος πρωτοστάτησε μαζί με άλλες αξιόλογες συλλογικότητες της Κορινθίας και της απέναντι ακτής, με θετική, τελικά, έκβαση για τους πολίτες της περιοχής μας.
Την τελευταία διετία, η προσοχή στράφηκε κυρίως σε προβλήματα που έδειχναν να χρονίζουν και να επιδεινώνονται στο δήμο μας, αναδεικνύοντάς τα και δίνοντας το λόγο στους πολίτες, με αποκορύφωμα την έρευνα που παρουσιάσαμε τον Ιούνιο του 2010, η οποία επηρέασε σε αρκετά μεγάλο βαθμό και την προεκλογική ατζέντα των Δημοτικών Εκλογών που ακολούθησαν.
